Kamenko Marković o Rembrantu: 58 godina posvećenosti u Nišu i Srbiji

Kamenko M. Marković više od pola veka posvećuje istraživanju dela Rembranta van Rajna, a njegov rad godinama je prisutan i na univerzitetskim predavanjima u Nišu i drugim gradovima Srbije. U tekstu posvećenom ovom umetničkom i istraživačkom putu, Marković je predstavljen kao jedan od najupornijih domaćih tumača holandskog majstora, sa dugim nizom predavanja, tekstova i stručnih nastupa.

Prema navodima iz objavljenog materijala, prvi Markovićev rad o Rembrantu izašao je 1968. godine. Od tada je, kako se navodi, obeležavao važne datume iz života umetnika i o njegovom delu govorio na brojnim tribinama i predavanjima širom Srbije, ali i van nje. Posebno je istaknuto da je Rembranta sagledavao kao vrhunski likovni autoritet, ne samo kao slikara, već i kao izuzetnog crtača i bakropisca.

U tekstu se naglašava i da je Marković veliki deo svog profesionalnog života vezao upravo za istoriju umetnosti. Putovao je, boravio u Holandiji i Francuskoj, i kako se navodi, dodatno produbljivao znanje o holandskom i flamanskom baroku. Zbog toga je u stručnoj javnosti ostao poznat kao autor koji je o Rembrantu pisao i govorio sa izuzetnom posvećenošću.

Posebno mesto u prikazu zauzima njegovo pedagoško delovanje. Predavao je Opštu istoriju umetnosti Novog veka na Filozofskom fakultetu u Kosovskoj Mitrovici, a tokom rada je, prema navodima, sa istom strašću držao predavanja i studentima u Zvečanu, Novom Pazaru i Nišu. Tako je njegov rad imao i obrazovni značaj za mlađe generacije, ne samo za stručnu publiku.

U tekstu se navodi i da je održao više od 330 predavanja i tribina o Rembrantu, kao i da je napisao oko 300 tekstova za medije i portale. Objavio je tri knjige i više kataloga nastalih povodom Rembrantovog rođenja i godišnjica njegovih dela. Posebno je izdvojeno da je 2006. godine, zajedno sa Ivicom Živkovićem i Zlatkom Pavlovićem, radio na kopijama Rembrantovih dela povodom 400 godina od rođenja slavnog umetnika.

Jedan deo teksta vraća se i na naučni skup u Sofiji iz maja 2014. godine, gde je Marković govorio o Rembrantovoj slici „Kvint Fabije Maksim“. Uz to je objašnjena i sudbina tog dela: prema dostupnim podacima, slika je nekada bila u zbirci kneza Pavla Karađorđevića, a danas se zvanično vodi kao nestala.

Za nišku publiku ovakav tekst ima dodatnu težinu jer podseća da su umetničke teme i stručni radovi važan deo lokalnog kulturnog prostora. Niš se u javnom životu ne vezuje samo za svakodnevne gradske teme, već i za ljude koji su svojim radom povezivali grad sa širim evropskim umetničkim nasleđem. Takvi sadržaji dopunjuju sliku o kulturnom životu grada, uz najave i izveštaje poput onih koje možete pratiti u rubrici najnovije vesti ili kroz druge kulturne teme, kao što su sećanje na Zivojina Isakovića-Čokaliju i sajam knjiga u Niškoj Banji.

Na kraju, priča o Kamenku M. Markoviću ostaje pre svega priča o upornosti: o čoveku koji je decenijama gradio jednu naučnu i nastavničku biografiju oko istog umetnika i time ostavio trag u domaćoj istoriji umetnosti.